Mijn twee uitzonderingen wanneer ik me niet aan mijn ‘selfcare regels houd’
 

Een paar jaar geleden kwam ik op een punt dat het voor mij noodzakelijk was om beter voor mezelf te gaan zorgen. Ik kan me dan helemaal in uitvoerig onderzoek storten en kwam op die manier in de ‘selfcare wereld’ (zoals ik het noem) terecht. Als je je in ‘goed voor jezelf zorgen’ gaat verdiepen, kom je al snel en vooral uit op: meditatie, yoga, schrijven in je journal, me-time en gezond eten. Heel veel nieuwe dingen leerde ik daarover die mij vooruit hielpen. Ik ontwikkelde mijn eigen selfcare leefregels. Maar er knaagde wel iets. Ik kreeg namelijk het gevoel dat de enige manier om het goed te doen en me goed te voelen is om zo ongeveer al mijn tijd buiten mijn werk en gezin op een yogamat te besteden al yoga’end, meditererend en schrijvend met op de achtergrond een zen muziekje.  

 

Waar ik al doende achter ben gekomen is dat dat voor mij niet werkt en dat dat ook goed is. Mijn kijk daarop is daarom aangescherpt en ik heb twee uitzonderingen voor wanneer ik me niet aan mijn eigen selfcare regels houd. En juist dan en daarvoor ervaar ik volledige flow en meer plezier! 

 

1. Soms voelt rust te veel als een ‘moetje’ en dan moet ik het vooral loslaten 

Ja, rust en de tijd nemen is goed voor je. Geen twijfel over mogelijk. Ik weet het uit eigen ervaring. En als het me lukt sta ik ook een uur (of 2) eerder op om in mijn journal te schrijven, te mediteren, yoga te doen met een zen muziekje op de achtergrond en een paar kaarsjes aan. Als je je erin verdiept, vind je toch vooral dat je deze activiteiten op (vrijwel) dagelijkse basis moet uitoefenen. MAAR soms heb ik daar echt he-le-maal geen zin in. Hoeveel baat ik er ook bij heb, ooit voelt het als een ‘moetje’. Dan heb ik het gevoel dat als ik mijn ochtendritueel over sla, ik dan slecht bezig ben. ‘Toevallig’ zie ik dan op Instagram de ene na de andere post van vrouwen die hier super actief mee bezig zijn. Dat is het moment dat het me tegen gaat werken en tegen gaat staan. Het doen om te moeten doen is niet de manier. Als ik dat voel, dan skip ik het! Fuck mijn eigen selfcare regels. Soms voor een dag, soms voor een (dikke) week. Lekker loslaten en extra genieten dat ik me s ochtends nog een keer kan omdraaien in mijn warme bedje.  

 

2. Voor balans zoek ik soms juist het avontuur of de actie op 

Ooit gehoord HSS? Veel mensen kennen wel het type HSP, dan ben je hooggevoelig. Er bestaat nog een type namelijk HSS. Dan ben je hooggevoelig én je zoekt steeds nieuwe prikkels. Ze zeggen dan ook dat je dan leeft met één voet op het gaspedaal en één op de rem. Laat dat nou net de stempel zijn die je op mij kunt drukken.  

Ik heb baat bij rust en ik word onrustig van rust… Als het mij te rustig of eentonig wordt (en dat is vrij snel) dan snak ik naar spanning en sensatie. Dan ontstaat de behoefte aan ‘iets nieuws’. Dat kan van alles zijn: iets nieuws leren (love it!), een spontaan weekend weg, een reis boeken, een feestje organiseren of simpelweg een avondje de kroeg in (waar geen zen muziek te horen is😊). Vaak blijft er dan weinig van mijn rustige selfcare leefregels over. Zeker in dat laatste geval. Dan ga ik veel te laat naar bed, ik heb vaak meer alcohol gedronken dan goed voor me is, ik ben de volgende dag niet in staat om (optimaal) te sporten en ik heb zin in slecht eten. MAAR op het moment dat ik leef met de voet op het gaspedaal, heb ik het gevoel dat ik leef. Dat ik eruit haal wat erin zit. Ik zit dan in mijn hoge, positieve energie. En dan laat ik bewust mijn selfcare leefregels los(ser). Dat kan zijn dat ik er even helemaal niets aan doe, maar het kan ook zijn dat ik alleen maar 1 keer in de week naar yoga ga of thuis even bewust op de bank ga zitten en voor me uit ga staren.  

 

Het loslaten van mijn selfcare leefregels kan, omdat deze leefregels zo in mijn systeem zijn gaan zitten, ik die na een dag of een paar dagen niet voor altijd vergeten ben. Ik ga daarna verder waar ik gebleven was en pak de rustige draad weer op.  

 

Jezelf ultiem in balans voelen en zijn is een zoektocht waarin niets goed of fout is. Het is een reis die denk ik nooit ophoudt. De balans ligt voor iedereen wat anders, zoek daarin naar wat jou past. Vind je dat ooit lastig en wil je daar eens over met mij van gedachte wisselen? Dat doe ik graag en met liefde. Neem me dan een berichtje, bijv per mail naar marjolein@verwonderingbewondering.nl.